D Day *

 

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่สร้างความลุ้นระทึกให้กับเราได้พอสมควร
ความรู้สึกประมาณเหมือนได้เลขเด็ดมาแล้วซื้อหวย
หรือถ้าคิดง่ายๆ ก็รอผลเอ็นทรานซ์ ประมาณนั้น
[ แต่ ตอนเอ็นท์ รอบสุดท้าย กรูไม่ได้ตื่นเต้น กะคนอื่นเค้าเร้ยยย ]

ครั้งที่สอง ที่ ปูนซีเมนต์ไทย นัดเค้าไปสัมภาษณ์งาน
รอบแรก สกรีนข้อมูลและคุณสมบัติเบื้องต้นไปเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
รอบบนี้นัดต่อจากครั้งแรกมาสัมภาษณ์จริง คุยกันจริงจัง อย่างเป็นทางการ

พี่เค้านัดไว้ บ่ายโมงครึ่ง ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากมาย เพราะกะว่ารีบๆ มา
เสร็จธุระเมื่อไหร่ จะได้ไปสมัครเรียนต่อที่ไอดีพี  ซ่ะที
แอบเสล่อ ขึ้นไปผิดชั้น ว่าทำไมไม่เจอใครเลยซักคน

ลงมาตามที่นัดหมาย เจอบรรดาเพื่อนๆ ทุกคน ที่มากันตอนรอบแรก
ทักทายนิดหน่อย แล้วก็ปลีกตัวมาเม้าท์โทรศัพท์กับเจ๊ปลา โชค ยิปซี
พวกนั้นจะออกไปเที่ยวกันถึงบางขุนเทียน โน่นแหน่ะ [ไกลมาก เพื่อนจ๋า]
เม้าท์เพลินเพราะกะว่าเสร็จธุระทุกอย่างแล้วจะตามไปจอยด้วย

เข้ามาอีกที เพื่อนๆ หายไปหมดแล้ว  เออนะ ไม่มีใครมาตามกรูเร้ยยยย
เดินทางจนเจอว่ามานั่งรอกันในห้องประชุม กันทุกคนแล้ว
ซวยมาก ทั้งๆ ที่เรามาถึงที่นัดไวนะ แต่ดันเดินเข้าไปหลัง
เลยทำให้ได้คิวสัมภาษณ์ลำดับหลังๆ แต่ไม่เป็นไร  ชิวชิว

เจอบุคคลใหม่ เพิ่มมาอีก สี่คน แถมยังไม่ได้ผ่านสกรีนมาซ่ะด้วย
พี่เค้าอธิบายให้พวกเราฟังว่า พวกนั้นเป็นกรณีพิเศษ ไม่ต้องกังวลมาก
จะไม่ให้กังวลได้ไง ล่ะ เพราะพวกนั้นต้องมาแย่งตำแหน่งเดียวกับพวกเรา
แต่คิดอีกทางนึง คือ พวกเค้าจะไม่ทราบรายละเอียดอะไรเลย
ยังไง พวกเราแปดคนเก่า ก็ยังได้เปรียบกว่าอยู่ดี

คนแรก เข้าไป เกือบชั่วโมง ออกมาบ่นสารพัด
คนที่สอง ชื่อ หล่าน จากจุฬาฯ ชีเข้าไป ครึ่งชั่วโมงกว่า
ออกมาบ่นซ่ะกระจาย เพราะกรรมการเค้าให้แก้เคสยากมากกกกก
คนที่สามออกมา ก็แนะคำถามที่เค้าถามว่าศีลห้า มีอะไรมั่ง [แปลกดีเนอะ]
จะมาวัดระดับจิตใจ หรือ ทดสอบความรู้รอบตัว อะไรกันตอนนี้ ว่ะ
คนที่สี่ จุ้ย เพื่อนใหม่ที่ค่อนข้างสนิทด้วย จากธรรมศาสตร์ เข้าไปพักนึง
ออกมาบอกว่า สบายๆ ไม่เห็นจะถามอะไรเลย
คนที่ห้า พี่ส้ม เพื่อนสาวน่ารักคนนึง ออกมาแนะนำ พวกเราดีมาก
ทำให้อยากร่วมงานด้วย จัง เพราะชีมองโลกในแง่ดีจัด
คนที่หก พี่ออม จากธรรมศาสตร์ และ ทำงานที่บริษัทเอ็กพอร์ต
ชี สมัครตำแหน่งเดียวกับเรา เลยเม้าท์กันบ่อยๆ
รายนั้นไม่กลับมาบอกอะไรเลย  เสร็จปุ๊บ  เชิ่ดกลับทันที
คนที่เจ็ด ชื่ออะไรไม่รู้ เด็กจบใหม่ เหมือนกัน เงียบๆ หน่อย
แล้วคนที่แปด ก็เป็นเรา เข้าไปสิบนาที ออก

ไม่ได้จะบอกว่าตัวเองเก่ง หรือไร้ความสามารถที่เข้าแล้วออกเร็วแบบนั้น
แต่คำถามที่คิดไว้ว่าน่าจะยาก ดันกลับกลายเป็นคำถามพื้นๆ ทั่วไป
ภาษาอังกฤษ ไม่มีให้พูดเลยแม้แต่คำเดียว
แต่กรรมการค่อนข้างเนี้ยบ นั่งรุมลูกเดียว เราต้องทำตัวแอคทีฟตอบไปยิ้มไป

[ที่ ซีพี ยังยากกว่าอีกว่ะ ตอบสามภาษา สอบอีก แถมถามมาตั้งชั่วโมงนึง]

แต่แบบ งง มากที่ตัวเราเองไม่มีประสบการณ์ทำงานมาก่อน
ไม่มีอะไรดีมาก นอกจากความรู้ภาษาจีน อันติดตัวมาพอเอาตัวรอดได้
แล้วก็ไม่คิดอะไรมาก ไว้มารอนั่งลุ้นผลตอนหกโมงเย็นอีกที

เดินมาลงรถไฟใต้ดิน ไปสีลม แล้วต่อไปตึกซีพี ทาวเวอร์
ติดต่อ ไอดีพี ได้รายละเอียดมาเยอะมาก เหมือนมาหาหมอเลย
ต้องมีคิวนัดพบที่ปรึกษาเจ้าประจำ เป็นรายคนไป
เห็นทีเราจะได้ฤกษ์สมัครเรียนต่อ เร็วๆ นี้ล่ะ

ระหว่างเดินกลับ โทรหา เพื่อนๆ มั่ง บ่นไปเรื่อยๆ จนถึง ศาลาแดง
นั่งรถไฟฟ้ากลับมาลงสยาม รอเวลา ไปหาพี่ที่ออฟฟิศ
เลยไปเดินเล่น ที่ พารากอน มาอีกรอบ
คนยังเยอะไม่มีวันน้อยลง มีแต่คนเดิน ไม่มีคนซื้อ
แต่วันนี้คนหน้าตาดีเยอะ มากกกกกกก  เดินไปมองไป มีความสุขจัง
อิเหรียญ รีบๆ ขึ้นมาเลยแก จะได้มา ชิวชิว ออกล่าเหยื่อ กัน

เหมือนโรคจิต ป่าวว่ะ กรู ？

จาก พารากอน นั่งมาลง พญาไท รอกลับบ้าน พร้อมพี่ที่ออฟฟิศ
ใกล้จะหกโมงแล้ว ผลสัมภาษณ์ใกล้จะออกเต็มที่ ละ
พี่เค้าบอกว่า ถ้าหลังหกโมงไปแล้ว มีมีติดต่อมา
แสดงว่า อดได้งานตำแหน่งนั้นไป

รอพี่ จนหกโมง ละ เริ่มถอดใจ ช่างแมร่ง ชิวชิว
ไม่ได้ ก็ไม่ได้ จะได้ไปเรียนต่อสมใจนึก ซ่ะที
งั้นเดินทางกลับกัน แต่พี่จะแวะไปทำฟัน ที่เกษมราษฎ์ก่อน

รถก็ติด ซ่ะเหลือเกิน ....
โทรศัพท์จากพี่ที่ปูน ก็ไม่มีมาเร้ยยยย
ถอดใจเต็มที่

 

 

 

 

 

ซักพัก

 

 

 

 

มีคนโทรเข้าเครื่องพี่ เบอร์แปลกๆ น่าจะเป็นเจ้านาย ที่โทรตามาสั่งงาน
เราเลยจำเป็นต้องรับแทน แล้วตอแหล กลับไป ว่าพี่ไม่อยู่

 

 

 

แต่ ...

 

 

 

มันก็ไม่ใช่ คุยไปคุยมา เสียงคุ้นๆ

 

 

 

 

ใช่แล้ว  พี่ที่ปูน เอาน่า เมื่อก่อน พี่ มันก็ทำทำปูน
สงสัยจะโทรมาชวนไปดริ้ง ชิวชิว

 

 

 

 

แต่

 

 

 

 

ดันเป็น ขอสายเรา แทน
บอกรายละเอียดเสร็จสรรพ ว่าต้องทำไงๆ มั่ง
สรุปว่า  กรู ผ่าน ปูน แล้ว โว้ยยยยยยยยยยยยย

 

 

แอบดีใจ นิดนึง นะ อย่างน้อยๆ สามารถชนะใจกรรมการ
ผ่านคู่ต่อสู้ทั้งสิบสองคนเข้ามาได้เป็นหนึ่งในสาม

 

งานนี้ ดีใจไปอีก พักนึง
แต่ก็เสียดายเวลาส่วนตัว ที่เหลืออันน้อยนิด
แล้วเมื่อไหร่ จะได้โกอินเตอร์ ว้า

 

 Note:

+  กลับบ้าน โทรหา พ่อ แล้วก็ตามด้วยแม่
+ งานนี้ใจปล้ำ กะลังจะได้รถแล้วโว้ยยยยยยยย
+ เวลาส่วนตัว กะลัง จะหมดไปแล้ว น้า ....
+ ประกาศกันอีกรอบ ใครใช้กล้อง แคนอน รุ่น A70 แล้วจอ LCD มีปัญหา
    สามารถทำกล้องเก่าไปเคลมเอาตัวใหม่ได้เลย งานนี้ฟรีหมด

 

Music Lover / มาช่า

 

indiesclub
14 ธ.ค. 2548 เวลา 21:54 น.

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่